^*buk/o ^UV

Diversforma kadreto, ordinare metala, kun movebla pinglo por fiksi zonon, rubandon kc: [ili] alportis bukojn kaj orelringojn [1]; la suno […] origis la brilpurajn bukojn de la Biblio [2]; ŝuoj kun bantoj […] kaj ŝtalaj bukoj [3]; [ŝi] prenis el la komodo ledan zonon kun ŝtala buko [4]; brokant[i] per malnovaj pasamentoj kaj bukoj [5]. agrafo, broĉo

(tr)

Fiksi per buko: buki rimenon, sakon; brosu la ŝuojn kaj buku [6]; li helpis ŝin buki la glitumilojn [7]; specon de granda litotuko […] li bukis sub la kolo [8].

Kunigi per buko: la Sorĉisto kunbukis kelkajn rimenojn kaj enpendigis unu finon en la truon [9]; la monon enspezintan dum la hela tago, ili portis en alia ledorimena zono, kiun ili kunbukis sur la nuda korpo [10].

Malfermi bukon; disigi ion ligita per buko: [li] malbukis la sekurzonon kaj etendis siajn longajn krurojn [11]; (figure) ni farigos al ni konsciencon laŭ la plej nova fasono, por ke ni povu ĝin bone disbuki pli vaste, kiam ni pli enpakas [12]; ŝi falis sur mian bruston, tuta malseka, kun malseka vizaĝo kaj malbukliĝintaj haroj, tremanta [13]; [li] malbukis kaj deĵetis la mantelon, forpreninte de la tuniko la zonon [14].

Pinta movebla pinglo, adaptita al buko, kaj kiu servas por fermi ĝin, trapikante rimenon aŭ rubandon. agrafo, broĉo