orific/o PIV1 orificoserĉi 'orifico' [orific.0o] [orific.0o.ANA] Enira aŭ elira malfermaĵo, al aŭ el kavo, aŭ dukto de la homa korpo: ĉiu peco de nutraĵo kaj trinkaĵo kiun oni englutas devas preterpasi la orificon de la traĥeo [1]. malfermaĵo, aperturoRim.: La vorton orifico uzu nur pri malfermaĵoj rilataj al anatomia terminaro. 1. Ĉarlz Darvin, trad. Klivo Lendon: La Origino de Specioj, ĉapitro 6a angle: orifice, meatus beloruse: адтуліна (анат.) ĉeĥe: branka, otvor, ústí ĉine: 窍 [qiào], 竅 [qiào] france: orifice, méat germane: Körperöffnung pole: otwór wejściowy lub wyjściowy (anat.) rumane: orificiul de intrare sau ieșire ruse: отверстие (внутренних органов, раны и т.п.), проход (анат.) slovake: otvor, ústie ukraine: отвір administraj notoj