³menci/i ^PVEF

(tr)

Paroli pretere pri ne ĉeftema, tamen dirinda afero: neniam menciu la nomon en mia ĉeesto [1]; por esti tute verema, mi devas mencii unu escepton [2]; Stein plurfoje mencias la gestojn kiel la praformon de kompreniĝo [3]; juna inĝeniero okaze parolante kun li menciis, ke lia edzino deziras junan knabinon por helpi ŝin en la hejmaj laboroj [4]; kiaj estos tiuj paŝoj, en la deklaro ne estas menciite [5]. citi²prisilentiindiki

Kelkvortaĵo, per kiu oni atentigas pri io: ĉe la mencio de la nomo Lemuel la rideto ĉirkaŭ ŝia buŝo transiris en malestiman kaj malplezuran esprimon [6]; el tiuj […] neniu faris ion eminentan, kio meritus mencion [7]; tiu epizodo estas la unua mencio pri Moskvo en la skribita historio [8].

Sufiĉe grava, por ke oni menciu ĝin: kiel instruantoj de la parolarto estas menciindaj la famaj retoroj Trasimaĥo el Kalcedonio, Teodoro el Bizanco, Izeo kaj precipe Izokrato [9]; aparte menciinda estas la tre valora kontribuo de […] [10]; estas menciinde, ke [11].

Esti sufiĉe kurioza, grava, interesa por mencio: inter la prioritatoj por la venonta oficperiodo sendube unua menciindas la diversigo de niaj monfontoj [12]; kiel plua kulmino en lia vivo menciindas ankaŭ la unua post 1912 sukcesa ekspedicio al la suda poluso [13].

Sama, pli frue dum parolado aŭ en teksto jam menciita: la supremenciita internacia kongreso [14]; la supremenciitaj lingvoj diversgrade kontribuis al la kreo de Esperanto [15].