^*intim/a ^UV

1.

[intim.0a.sento]
en:

Karakterizata per profunde komunaj sentoj kaj plena konfido kaj senĝeneco: ni restos en intima rilato kun ili, […] dividos inter ni malĝojon kaj ĝojon [1]; ni kune intime paroladis [2]; mi estas ĵaluza […], mi do petas vin, ne permesu al li intimaĵojn [3]; mi deziris havi amikinon, sed intiman, koran, kun kiu mi povus vivi komunan vivon [4]; (figure) Esperanto estas al li same intima (malfremda, senĝene uzata) kiel la gepatra lingvo; vivi kun iu en intima amikeco ^PrV . familiara, hejmeca, konfida, proksima^1.c

2.

[intim.0a.nepublika]
en:

Ekzistanta tute interne; ne aperanta ekstere; nepublika: la kvar iom babiletis intimvoĉe kaj duonflustre [5]; ili tre multe parolis pri la intimaj korpopartoj de viroj kaj virinoj [6]; per tiu boranta rigardo la juna virino sin sentis tiel […] profunde fosita ĝis la plej intimaj fibroj de sia estaĵo, ke tremis tuje ĉiuj ŝiaj membroj [7]; ili devigis min montri miajn plej-intimaĵojn, kaj ili mezuris [8]; tion li faris […] pro intima konvinko [9]; el la propra intimo ŝi lasas aperi siajn pasiojn kaj turmentojn, tiel nudigante antaŭ la leganto sian animon [10]. konfida, privata, sekreta

[intim.0eco.KOMUNE]
en:

Eco de io intima: ŝi pensis pri la vizaĝo de sia fratino, kaj ŝia okulo kun ama intimeco firme sin tenis sur ĝi [11]; ŝi kredis, ke la intimeco de la geedza vivo malligos la langon de Petro [12]; la intimeco de tiu fripono al vi povas alkonduki grandan malfeliĉon [13]; intimece briletis la teleretoj [14].

[intim.0igxi.PSI]
en:

Iĝi intima, konfidenca kun iu aŭ io: post iom da trinkado kaj manĝado ili pli intimiĝis [15]; malgraŭ ke multaj admiris kaj respektis ŝin, malmultaj homoj iam vere intimiĝis kun ŝi [16]; iliaj reciprokaj rilatoj ne intimiĝis plie, kaj neniam preteriris simplan interŝanĝon de mondumaj ĝentilaĵoj [17].

[intim.0ismo.BELA]
en:

Prefero por temoj kaj esprimoj intimaj, kor-proksimaj, malpatosaj: Kalocsay, en sep cikloj, poetas kelkfoje pure lirikan, intimisman poezion [18]; lirikaj esprimoj intimismaj […] fluas serene kaj simple kiel klara akvo el fonto [19].

[intim.0ulo.KOMUNE]
en:

Persono, alligata al alia per reciprokaj sentoj kaj plena konfido: estu singarda rilate la elekton de viaj intimuloj [20]; tiu sola eta detalo, kiun povis konstati nur la intimuloj [21]; abomenas min ĉiuj miaj intimuloj [22]; amiko ― intimulo ^PrV . konfidenculo

[intim.mal0a.KOMUNE]
en:

Ekstere videbla, publika, fremda¹: li ŝajne akceptis kiel naturan la malintiman vivmanieron al li truditan de la grafino [23]; la ĉambro ŝajnis vasta, kruda kaj malintima [24].