dokt/a PIV1 doktaserĉi 'dokta' [dokt.0a] (malofte) [dokt.0a.KOMUNE] Multescia, erudicia: li, kiu prikantinte por ilia utilo / la princojn kaj la reĝojn per tiel dokta stilo, / mortis malriĉa [1]; tia dokta babilado ne apartenas ja por ĵurnalo [2]; dank' al kunlaboro de la plej doktaj cerboj en la nova federacio, grandaj avancoj estis faritaj en la kampoj de kemio kaj tekniko [3]; krom la doktaj respondoj, ĉi tie interesas la praktikaj [4]. klerainstruiteco Rim.: Laŭ BL: Prefere diru klera, klerega, sciplena. 1. Ronsardo, trad. G. Waringhien: en: Joakimo du Bellay, Nica Literatura Revuo, 1955-09 ĝis 10, n-ro 1/1, p. 32a–40a2. Karel Čapek, trad. J. Vondroušek: Milito kontraŭ salamandroj, libro 1a, ĉapitro 11a3. Garbhan MacAoidh: Parakosmo, Monato, 2004/05, p. 274. Armando Zecchin: Ŝtato, eklezio kaj ideologia laikeco, Monato, 2006/06, p. 19 angle: erudite beloruse: вучоны ĉeĥe: sečtělý, učený ĉine: 研究性质 [yánjiūxìngzhì], 需要动脑 [xūyàodòngnǎo] france: docte (adj.) germane: gelehrt, kundig hungare: tanult, tudós nederlande: kundig, erudiet, geleerd, bekwaam pole: uczony portugale: douto, erudito, culto ruse: учёный slovake: učený, vzdelaný ukraine: учений administraj notoj