²popular/a ^JED

1.

[popula.0a.amastauxga]
en:

Facile komprenebla por la popolo: populara elokventeco, broŝuro. [libro] skribita en populara lingvo [1]; la metonimio estas pli vulgara, pli populara ol la metaforo [2]; doni nur tradukojn kun tute populara stilo [3]. elementa, triviala

2.

[popula.0a.amata]
en:

Konata kaj amata de la popolo: populara verko [4]; populara opinio [5]; fajfi la lastan popularan melodion [6]; la plej populara aŭtoro estis denove William Auld [7]; li estis populara ĉe siaj trupoj, kaj lia memoro ankoraŭ nun estas honorata de la publiko [8]. disvastigita, ĝenerala, kutima

[popula.0eco.KOMUNE]
en:

Stato de io aŭ iu populara, konata, ŝatata, fama: estus danĝere por la civito, se persono kiu estas laŭ sia naturo metiisto […] sukcesus eniri la klason de batalistoj nur pro sia riĉeco aŭ populareco aŭ forto [9].

(tr)

[popula.0igi.scion]
en:

Diskonigi al publiko fakajn sciojn en facila, ĝenerale komprenebla formo: popularigi la sciencon ^PV ; en 1971 aperis la valora popularscienca originalaĵo de Alberto Fernandez „Senĝenaj Dialogoj“, kiu celas popularigi la fundamentajn demandojn de fiziko kaj astronomio [10].

(ntr)

[popula.0igxi.KOMUNE]
en:

Iĝi populara, konata aŭ ŝatata de homoj: en la amfiteatroj populariĝis vesperaj spektakloj [11].

(pri verko, prezentaĵo) Prezentanta sciencajn teoriojn kaj konceptojn en formo interesa kaj komprenebla al la ordinaruloj: Elstare belstila, kaj por ĉiuj legebla, popularscienca verko estas „Vivo de la plantoj“ de Paul Neergaard [12].