pinakl/o PVEF pinakloserĉi 'pinaklo' [pinakl.0o] [pinakl.0o.ARKI] Pintaĵo staranta sur tegmento, arkaĵo aŭ apogaĵo, stabilige aŭ orname: ĝi prezentis sin al li en formo de kastelo kun siaj kvar turoj kaj pinakloj [1]. 1. Miguel de Cervantes Saavedra, trad. Fernando de Diego: La inĝenia hidalgo Don Quijote de la Mancha, parto 1a, ĉapitro 2a, p. 34a beloruse: пінакль ĉeĥe: cimbuří, pinakl ĉine: 极致 [jízhì], 極致 [jízhì], 城垛 [chéngduǒ], 女墙 [nǚqiáng], 女牆 [nǚqiáng], 防卫墙 [fángwèiqiáng], 防衛牆 [fángwèiqiáng] france: pinacle germane: Pinakel, Spitzsäule, Zinne hispane: pináculo hungare: fiatorony japane: 小尖塔 [しょうせんとう], ピナクル katalune: pinacle nederlande: pinakel pole: pinakiel, fiala, sterczyna portugale: pináculo ruse: пинакль, декоративная башенка slovake: ozdoba oporných oblúkov striech ukraine: пінакль administraj notoj