krizolit/o MT krizolitoserĉi 'krizolito' [krizol.0o] [krizol.0o.MIN] Multekosta ŝtono, plej perfekta kristalo de peridoto, bele verdeta, travidebla: la kvara vico: krizolito, kaj onikso, kaj berilo [1]; la kvina, sardonikso, la sesa, sardio, la sepa, krizolito, la oka, berilo, la naŭa, topazo, la deka, krizopraso, la dek-unua, jacinto, la dek-dua, ametisto [2]. Rim.: Laŭ BL: (ĝenerale) prefere diru orŝtono, gemo; (kiel mineralo) prefere diru oliveno; (kiel juvelo) prefere diru peridoto. 1. trad. L. L. Zamenhof: La Malnova Testamento, Eliro 28:202. La Nova Testamento, Apokalipso 21:20 angle: chrysolite, olivine, peridot beloruse: хрызаліт ĉeĥe: chryzolit ĉine: 橄榄石 [gǎnlǎnshí], 橄欖石 [gǎnlǎnshí] france: chrysolite germane: Chrysolith hungare: krizolit japane: 貴かんらん石 [たかしかんらんいし], クリソライト katalune: crisòlit nederlande: chrysoliet pole: perydot, chryzolit portugale: crisólita rumane: olivină ruse: хризолит slovake: chryzolit ukraine: хризоліт administraj notoj