¹kompliment/o ^JED

1.

[kompli1.0o.gratulo]
en:

Gratulaj, admiraj, flataj vortoj adresataj al iu: fari komplimenton; [ili] ŝutis komplimentojn al la aŭtoro [1]; ĝentiluloj renkontiĝas, komplimentoj interŝanĝiĝas [2]; li diris al ĉiu flatan vorton […], li diris komplimentojn al la virinoj [3]; mi diros al vi sen komplimentoj: la amikeco, kiun mi rimarkas inter vi kaj mia filo, sincere ĝojigas min [4]; foje kelkaj […] komplimentoj: la kafaj buletoj lastan mardon estis nesupereblaj [5]; disdoni muzikon al viaj amikoj, uzi la verkon en derivaj verkoj [jen] plej granda komplimento por bona artisto [6]; okaza komplimento ne iras al testamento ^PrV .

2.

[kompli1.0o.MOR]
en:

(arkaismo) Ĝentilaj ceremoniaj formuloj, esprimoj: vi afable tion ĉi diras pro komplimento [7]; manieroj kaj komplimentoj apartenas al la akcepta saluto [8]. riverenco, saluto

(tr)

[kompli1.0i.KOMUNE]
en:

Fari al iu komplimenton: ĉiuj homoj komplimentas min pro mia admirinda filino [9]; Grafo von Schwalbach […] kore komplimentis Vilfridon pro lia lerta, sentplena ludado [10]; trovi ekvilibron inter sincera esprimo de dankemo, eĉ por malgranda helpo, kaj komplimentema sinteno [11]; permesu, ke mi komplimentu vin pro via ago [12]; [li] komplimentis ŝian prudenton [13]; mi ofte komplimentas min mem pro mia saĝeco [14]. flati, gratuli, laŭdi