Ä¥arit/o

En la malnovgrekaj mitoj, pluraj (klasike tri, poste pli multaj) diinoj de vivoĝojo kaj eleganteco: Aglaja, la plej juna el la Ĥaritoj [1]; belega kiel ĥarito [2]; Li ponardegon etendis … kaj per la kupro ekvundis la manon diinan Tra la kovraĵ’ ambrozia, plektita por ŝi de Ĥarittoj [3].

Rim.:La romanoj nomis ĥaritojn „Gracioj“. La PIV-oj nomas ilin „Karisoj“.