halogen/o PVEF halogenoserĉi 'halogeno' [haloge.0o] Ĝenerala nomo donata al la elementoj kloro, bromo, jodo kaj fluoro pro ilia reagemo al saloj kun metaloj (etimologie: „salformanto“, „salnaskanto“): la halogena familio konsistas el la elementoj de la kolumno 17 (VIIB) en la perioda tabelo […], en 1811, la germana fizikisto Johann Schweigger (1779-1857) eltrovis, ke kloro, la unua halogeno malkovrita, kuniĝas rekte kun metalo por formi salon, kaj li elpensis la vorton „halogeno“ [1]. 1. Vikipedio, Halogeno angle: halogen beloruse: галяген bulgare: халоген ĉeĥe: halogen ĉine: 卤族化合物 [lǔzúhuàhéwù] france: halogène germane: Halogen, Salzbildner hispane: halógeno hungare: halogén, sóképző indonezie: halogen itale: alogeno japane: ハロゲン katalune: halogen nederlande: halogeen perse: هالوژن pole: halogenek portugale: halogênio ruse: галоген, галоид slovake: halogén ukraine: галоген, галоїд administraj notoj