gliptik/o gliptikoserĉi 'gliptiko' [glipti.0o] Arto gravuri sur multekostaj ŝtonoj: egiptoj estis en la antikvaj tempoj majstroj en la gliptiko; ekzistas duspecaj gliptikaĵoj: intajlo kaj kameo; en la ĉeĥa urbo Poděbrady loĝis kaj kreis fama ĉeĥa gliptikisto Ladislav Havlas, per metodo de gliptiko li kreis portretojn de eminentaj personoj [1]. gemo, fotogliptiko 1. La Ondo de Esperanto, 2001, №6 angle: glyptics, glyptography beloruse: гліптыка ĉeĥe: glyptika, kamenorytectví ĉine: 石刻 [shíkè] france: glyptique germane: Glyptik, Steinschneidekunst, Edelsteingravur japane: 宝石彫刻術 [ほうせきちょうこくじゅつ] katalune: glíptica nederlande: glyptiek portugale: glíptica ruse: глиптика, резьба по камню slovake: kameňorytectvo ukraine: гліптика (різьблення по каменю) administraj notoj ~o: Mankas dua fontindiko.