tradukoj: be ca cs de en es fr hu lat pl pt ru sk

Aldoni tradukojn al ReVo:

1epitet/o PV

epiteto

serĉi 'epiteto'
[epitet.0o]
en:
1.  
[epitet.0o.GRA]
en: epithet;
GRA Frazparto gramatike subordigita al nomo kaj esprimanta ties econ, kvaliton, apartenon: en „bela homo“ kaj „granda domo“ la adjektivoj esprimas epitetojn; en la frazo „li rememoris la domon kun grandaj fenestroj“ la prepozicio „kun“ enkondukas postmetitan epiteton; adverba epiteto povas indiki kvanton, gradon, intenson aŭ emocian aprezon: tre bona, iom surda, terure malbela. VD:predikativo.
2.
[epitet.0o.BELE]
en: epithet;
BELE Priskriba vorto (plej ofte adjektivo) aŭ pluraj vortoj, esprimantaj karakterizan trajton propran aŭ speciale konvenan al persono aŭ objekto: la kliŝaj folkloraj epitetoj, kiel „la blua ĉielo“ aŭ „la hela tago“; ornama epiteto PIV2 (termino de antikvaj retorikoj); ne ekzistas tie eĉ unu epiteto, kiu karakterizus la buŝon de Heleno [1]; la kritikistoj superŝutis lin per insultaj epitetoj; kaj vi mem, ĉefa militestro, permesu aldoni al via nomo la epiteton: „Venka“ [2]; nur tri papoj havas la epiteton „Granda“ [3].

epiteti

serĉi 'epiteti'
[epitet.0i]
en:
(tr)
[epitet.0i.BELE]
en:
Nomi, mencii per epiteto: la stilon de Vallienne oni povus ja epiteti akceptebla [4].

tropepiteto  

serĉi 'tropepiteto'
[epitet.trop0o]
en: transferred epithet, hypallage, figurative epithet;
[epitet.trop0o.BELE]
en:
BELE Tropa epiteto, plej ofte adjektiva, entenanta implican komparon; kutima ornamo de folklora poezio, ofta ankaŭ ĉe Homero („la bovinokula Ateno“ ktp).


tradukoj

anglaj

~o 1.: epithet; ~o 2.: epithet; trop~o: transferred epithet, hypallage, figurative epithet.

belorusaj

~o 1.: азначэньне (граматычнае); ~o 2.: эпітэт.

ĉeĥaj

~o: básnický přívlastek, epiteton, přívlastek shodný.

francaj

~o: épithète; ~i: qualifier (de...).

germanaj

~o: Epitheton, Beiwort.

hispanaj

~o: epíteto.

hungaraj

~o: jelző. adverba ~o: határozószói jelző; ornama ~o: epitheton ornans, díszítő jelző.

katalunaj

~o: epítet.

malnovlatinaj

ornama ~o: epitheton ornans.

polaj

~o 1.: przydawka przymiotna; ~o 2.: epitet.

portugalaj

~o: epíteto.

rusaj

~o 1.: определение; ~o 2.: эпитет; trop~o: образное определение, эпитет. adverba ~o: наречное определение; ornama ~o: украшающий эпитет.

slovakaj

~o: básnický prívlastok, epiteton.

fontoj

1. Zamenhof: citite laŭ PIV2, p. 293
2. B. Prus, trad. Kazimierz Bein: La Faraono, vol. 3, ĉap. 2a
3. S. Pokrovskij: Slavonaj skriboj (1), La Ondo de Esperanto, 1998:12 (50).
4. G. Neves: La Etburĝo kaj nia Romanarto, Literatura Foiro, 1993:5 (145), p. 267a-272a

~o: Mankas verkindiko en fonto.
trop~o: Mankas dua fontindiko.
trop~o: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.


ℛevo | datumprotekto | epitet.xml | redakti... | traduki... | artikolversio: 1.21 2015/10/20 13:10:15