^*7ties ^JED

Nevariebla pronomo montranta posedon, apartenon kaj signifanta „de tiu, de tio, de tiuj“: se ni aldonas la literon „t”, ni ricevas vortojn montrajn: tia, tial, tiam, tie, tiel, ties, tio, tiom, tiu [1].

a)

Rilatanta al antaŭe menciita persono aŭ afero: lin akompanis lia filino Lois kaj ties fianĉo [2]; komenciĝis viva agado sur la strato antaŭ la malnova hotelo kaj en ties larĝa, arkaĵa pordego [3]; la ĉefservisto de la princido […] tre humile esprimis sian ĝojon pro ties feliĉa reveno hejmen [4]; jen alvenas Omar kaj Ijob kaj ĉi ties gastoj [5]; anstataŭ esti jezuito, li ĵus mortigis jezuiton, li surhavas ties vestojn [6];

b)

Rilatanta al iu aŭ io priskribita per antaŭa propozicio: kiu estas malhumila, ties animo ne estos trankvila [7]; se iu ŝajnas al si religia, ne bridante sian langon, sed trompante sian koron, ties religio estas vanta [8]; kiu eĉ nur […] difektos al li eĉ unu haron, ties karnon mi disŝiros je pecoj [9].

c)

Rilatanta al responda „kies“: kies gasto mi estas, ties feston mi festas ^PrV .

Rim.: Atentu, ke ne ĉiam „ties“ rilatas al antaŭa „kies“. Jen „kies“ rilatas al la familioj, kaj „ties“ al la filoj: familioj, kies filoj servis en la brita armeo dum la unua mondomilito, sentis, ke ili silentu kaj eĉ hontu pri ties partopreno en „brita“ milito [10]. En la sekva ekzemplo „kies“ rilatas la la maraj lupoj kaj „ties“ al la antaŭe menciitaj „ceteraj etnoj“ la ceteraj [etnoj…] ĉasis ĉefe marajn lupojn, kies graso estis ties baza manĝado [11]. Pli klare oni tie ĉi skribus „kies graso estis ilia baza manĝado“.

kies³