²rob/o ^JED

[rob.0o.TEKS]
en:

Longa ampleksa flirtanta vesto kovranta la korpon de brusto ĝis gamboj.

a)

[rob.0o.surtuto]
en:

Longa vesto kun manikoj, kovranta la korpon de kolo ĝis piedoj, kiun surhavis viroj de antikvaj kulturoj, homoj de iuj nunaj aziaj kaj afrikaj landoj, kaj iuj profesiuloj: la purpura robo de la reĝo [1]; la antikvaj Grekoj kaj Romanoj portis larĝajn, multfaldajn robojn, kiuj estis tre taŭgaj por oratorado [2]; ili vidis junulon […] vestitan per blanka robo [3]; alportu rapide la ĉefan robon, kaj lin vestu [4]; la maljuna reĝo, en nokta robo kaj broditaj pantofloj, iris renkonte al li [5]; kapucena robo [6]; li prenis la jezuitan robon [7]. surtuto

b)

[rob.0o.virina]
en:

Longa vesto unupeca, kun aŭ sen manikoj, kovranta la korpon de kolo ĝis piedoj aŭ parto de la gamboj, ofte striktigita per zono, kaj surhavata plej ofte de virinoj: vestita per la nigra robo de la avino [8]; li rekonis ŝiajn diversajn antaŭtukojn kaj robojn [9]; eleganta kremkolora robo ornamita de diskreta, sed rafinita, broĉo [10]; virinon prezentas tiu statuo kaj falbaloj de ŝia robo tre mole elverŝiĝas ĝis la plata tomba kovrilo [11].

[rob.negligxa0o.TEKS]
en:

Negliĝo, longa nestreĉa hejmvesto: Francisko en nokta robo rapide enkuras [13]; ili demetis de la mortinto la reĝajn vestojn, surmetis al li negliĝan robon, broditan per oro [14]; ŝi surhavis negliĝan robon, tra kiu sin modlis la majestaj kurboj [15]. piĵamo, surtuto