*7po poserĉi 'po' [po1.0] en: [po1.0.konsonanto] en: Nomo de la dudeka litero de la Esperanta alfabeto: nomoj de la literoj: [...] no, o, po, ro [...] [1]; Go-Po-U! – aldonis jam tute laŭte la kasisto Metrop ; uzata i.a. en mallongigoj anstataŭ „pli“, „pri“, „post“, „parolante“ aŭ kiel: a) (maj.) simbolo de fosforo: P; b) (maj.) mallongigo de Patro: P; c) (maj.) simbolo de peta: P; d) (min.) mallongigo de paĝo: El La Revuo, IV [1909-1910], p. 241 PrV ; La Esperantisto, 1890, p 32 [2]; e) (min.) simbolo de piko: p. f) (min.) simbolo por „mallaŭte“, „malforte“: la muzikajn signojn – f por forte, ff por tre forte, fff por fortege, mf por meze forte, p por malforte, pp por pli malforte – oni povas bone uzi por signado de la intenseco de la voĉo [3]. po (prepozicio)1. L. L. Zamenhof: Fundamento de Esperanto, Ekzercaro, § 12. L. L. Zamenhof: Lingvaj Respondoj, Dua Parto – Gramatiko3. Ivo Lapenna: Retoriko, Dua Parto beloruse: літара p france: 1.a phosphore 1.b Père 1.c péta 1.d page 1.e pico p (lettre) japane: ポー pole: 1.a fosfor P 1.c peta P 1.e piko p rumane: 1.a fosfor P ukraine: по administraj notoj