partikul/o JED partikuloserĉi 'partikulo' [partik.0o] [partik.0o.GRA] Nedeklinaciebla vorteto; ekz-e ajn, ja: en iuj lingvoj oni antaŭmetas partikulon, kiel en Esperanto ĉu, en aliaj tian partikulon oni postmetas, kiel en la japana (ka) [1]; en la keĉua la demanda morfemo estas forme identa kun la Esperanta: -ĉu, tamen ĝi estas ne partikulo sed sufikso [2]. 1. John Christopher Wells: Lingvistikaj aspektoj de Esperanto, 1. Enkonduko2. John Christopher Wells: Lingvistikaj aspektoj de Esperanto, 5. Leksiko Kaj Semantiko angle: grammatical particle beloruse: часьціца ĉeĥe: neohebné slovo, částice (ne, nur, ja, la ...) ĉine: 助詞 [zhùcí], 助词 [zhùcí] france: particule germane: Partikel (Grammatik) hispane: partícula hungare: partikula japane: 助辞 [じょじ], 不変化詞 [ふへんかし] nederlande: partikel pole: partykuła portugale: particípio ruse: частица slovake: nesamostatná častica administraj notoj