²optimism/o ^PVEF

1.

[optimi.0o.KOMUNE]
en:

(komune) Fido, firma espero pri feliĉa estonteco, pri la sukceso de iu entrepreno ks: rigardi kun optimismo al la nova jaro [1]; li certe sukcesos, lia timo miksiĝis kun ekscito de optimismo [2]; nenio estas pli danĝera ol blinda optimismo [3]; eĉ en plej amaraj momentoj aperas optimismo [4]; vi iomete plenigis mian ofte malgajan kaj malplenan animon per ĝojo kaj optimismo [5]; rapide evidentiĝis, ke la komenca optimismo ne estis pravigita [6]. pesimismo¹espero, fido, sereno²

2.

[optimi.0o.FIL]
en:

Doktrino, laŭ kiu la mondo harmonias kaj estas aŭ povas iĝi plejeble bona: optimismo estas, diris Kandid, la obstinego asertadi, ke ĉio estas bona, kiam oni malbone statas; Keynes elkreskis en bonhava medio karakterizata per optimismo kaj kredo ke la mondon povas ŝanĝi la intelekta elito [7]. pesimismo²

[optimi.0a.KOMUNE]
en:

Kiu volonte rigardas la situacion bona aŭ firme esperas ĝian pliboniĝon: li estas tro optimisma en tiu takso [8]; mokoj ĉe la establita lingvistiko estis la ĉefaj malamikoj de la optimismaj disĉiploj de Zamenhof [9]; la ĉefministro ne plu estas optimisma pri la tendencoj de la ekonomio [10]; temas pri optimisma poezio kaj ne hazarde oftiĝas vortoj kiel „amo“, „lumo“ [11]. esperplena, fidoplena², rozkolora, serena²

(ntr)

[optimi.0i.KOMUNE]
en:

Sinteni, paroli, pensi laŭ optimisma vidpunkto: ne tro optimismu, Stef [12]; en lando, kie ĉirkaŭ 90 % de la popolo scipovas nek legi, nek skribi, ne eblas optimismi pri la rezultoj [13]; oni ne scias, kiom longe la juda komunumo en Irlando travivos, laŭ ĉiuj indikoj oni ne povas optimismi pri ĝia estonto [14]. esperi, fidi