^*moŝt/o ^UV

Universala titolo de ĝentileco kaj respekto, uzebla por ĉia rango: el la tri leteroj unu estis adresita: al Lia Episkopa Moŝto, Sinjoro N.; la dua: al Lia Grafa Moŝto, Sinjoro P.; la tria: al Lia Moŝto, Sinjoro D. [1]; en la momento de la malfermo de nia dua kongreso mi esprimos en la nomo de vi ĉiuj mian koran dankon al la brava svisa lando por la gastameco […] kaj al lia Moŝto la Prezidanto de la Svisa Konfederacio, kiu afable akceptis antaŭ du monatoj nian delegitaron [2]; ŝia reĝina moŝto estas nekonsolebla kaj ploregas [3]; lia barona moŝto [4]; lia sinjorega moŝto havas tre belan kastelon [5]; lia ministra moŝto ne akceptus ĝin [6]; ĝi havas mian plejmoŝtan favoron [7]. ekscelenco

Rilata, propra al nobeloj kaj altranguloj: havi lecionon pri tio, kiel oni kantas antaŭ tre moŝtaj sinjoroj [8].

Altrangulo, gravulo, estro, eminentulo (ofte iom ironie aŭ malaprobe): ofenditaj moŝtuloj ne pardonos [9]; ĉu post la komuna mono, eŭropaj moŝtuloj nun devos pensi pri komuna lingvo [10]? esperantistaj moŝtuloj ne multe influas eŭropajn politikistojn [11].

Honortitolo de grafo: faru do jam tian favoron, via grafa moŝto [12]!

Honortitolo de imperiestro: sed kiam Paŭlo apelaciis, ke li estu rezervata por la decido de lia Imperiestra Moŝto, mi ordonis gardi lin, ĝis mi povos lin sendi al Cezaro [13].

Honortitolo de kardinalo: li fervore servis Lian Kardinalan Moŝton en lia malamo al la reĝino patrino [14].

Honortitolo de pastro: pardonu, via pastra moŝto, mi lasis lin ekstere [15].

Honortitolo de reĝo: mi diris al la reĝo: via reĝa moŝto, pardonu min [16]!