4lament/i PVEF lamenti serĉi 'lamenti' [lament.0i] (ntr) Longe plendi vekriante kaj ĝemante: oni ne lamentos pri li [1]; ili ĵetis polvon sur siajn kapojn, kaj kriis, plorante kaj lamentante [2]; li mortis, oh, ah! kiel dolore estis! […ili] komencis denove lamenti [3]; mi perdis la saĝon! lamentis la ĉefpastro [4]; lamenta tono [5]; la vidvino plorsingultas kaj lamentas [6]; lamentado (plorkanto) de Jeremio pri Jeruzalemo. 1. trad. L. L. Zamenhof: La Malnova Testamento, Jeremia 22:182. La Nova Testamento, Apokalipso 18:193. Henryk Sienkiewicz, trad. Lidia Zamenhof: Quo Vadis, Ĉapitro XX4. B. Prus, trad. Kazimierz Bein: La Faraono, vol. 3, Ĉapitro XIV5. Johán Valano: Ĉu li bremsis sufiĉe?, 236. Louis Beaucaire: Kruko kaj Baniko el Bervalo, Unu vidvino angle: lament, grieve, mourn beloruse: лямантаваць, галасіць, скардзіцца, бедаваць ĉeĥe: naříkat ĉine: 悼 [dào], 叫苦 [jiàokǔ], 哀嚎 [āiháo], 哀怨 [āiyuàn], 哭 [kū], 訴苦 [sùkǔ], 诉苦 [sùkǔ] france: se plaindre, se lamenter, geindre, gémir germane: jammern, klagen, lamentieren greke: θρηνώ, λυπούμαι hispane: lamentar hungare: síránkozik, kesereg, lamentál ~ado (plorkanto) de Jeremio: Jeremiás siralmai. japane: 悲嘆にくれる [ひたんにくれる], 嘆き悲しむ [なげきかなしむ] katalune: lamentar, plànyer-se ~ado (plorkanto) de Jeremio: Lamentacions de Jeremies. nederlande: weeklagen pole: lamentować, stękać, biadać portugale: lamentar(-se), queixar(-se) rumane: lamenta, geme, geamăt ruse: причитать, стенать svede: jämra, klaga administraj notoj