kubu/o kubuoserĉi 'kubuo' [kubu.0o] [kubu.0o.ETN] Ano de popolo vivanta en sudaj arbaroj de Sumatro: „kion,“ li brue ekkriis. “Ci malpura kubuo, ĉu ci opinias, ke mi timos ciajn diablojn? Jen ni vidos,“ li diris [1]. 1. Karel Čapek, trad. J. Vondroušek: Milito kontraŭ salamandroj, libro 1a, ĉapitro 1a beloruse: кубу (народнасьць) france: kubu (peuple de sumatra) administraj notoj ~o: Mankas dua fontindiko.