konfidenci/o JED konfidencioserĉi 'konfidencio' [konfidenci.0o] (arkaismo) [konfidenci.0o.konfidencajxo] Konfidenca sciigo, konfidencaĵo: mi entute ne havas kutimon fari konfidenciojn [1]; mi diras tion al via ekscelenco tute konfidencie, kiel al alta ŝtata oficisto [2]; mia edzo neniel konfidencias al mi pri tiuj aferoj [3]; post unu monato, de konfidencio al konfidencio, li detale konis la plenan historion [4]; li bezonas havi konfidenciulon: kaj ni ĉiuj scias, kiel lerte Fernando sukcesis sin igi simpatia [5]; li plendis konfidencie al la edzino [6]. 1. I. S. Turgenjev, trad. Kazimierz Bein: Patroj kaj filoj, ĉap. 172. B. Prus, trad. Kazimierz Bein: La Faraono, vol. 2, Ĉapitro X3. Henri Vallienne: Ĉu li?, Ĉapitro Unua4. Henri Vallienne: Ĉu li?, Ĉapitro Tria5. Henri Vallienne: Ĉu li?, Ĉapitro Naŭa6. I. S. Turgenjev, trad. Kazimierz Bein: Patroj kaj filoj, ĉap. 27, p. 191 germane: vertrauliche Mitteilung, Vertraulichkeit nederlande: confidentie pole: konfidencja, poufne zwierzenie portugale: confidência rumane: credință, mărturisire confidențială administraj notoj