kanot/o JED kanotoserĉi 'kanoto' [kanot.0o] [kanot.0o.SHI] Tradicia plezur- aŭ sport-boateto ordinare pelata per pagajo, remilo aŭ velo: longa kanoto, kies padeloj reĵetis la radiojn de la okcidenta suno, transiris la fluon de supre [1]; oni povas lui kanoton por fiŝhoki inter la kanejoj de la lago [2]. kajako 1. J. London, trad. R. Rossetti: Dio de liaj prapatroj, Nica Literatura Revuo, 1956-03 ĝis 04, numero 1/4, p. 133a-148a2. trad. Kaptay J.: La urbo Tata, 2004 beloruse: байдарка, каноэ ĉeĥe: loďka, člun ĉine: 划子 [huázi] france: canoë, canot hungare: kajak, csónak japane: 遊覧ボート [ゆうらんぼーと] katalune: canot nederlande: plezierboot pole: kanadyjka (łódź), kanu rumane: canoe ruse: байдарка slovake: čln ukraine: човен, катер, байдарка administraj notoj