tradukoj: cs fr sk

Aldoni tradukojn al ReVo:

*7jo

jo  

serĉi 'jo'
[j1.0]
LINGRAFON
[j1.0.konsonanto]
Nomo de la dektria litero de la Esperanta alfabeto: nomoj de la literoj: [...] fo, go, ĝo, ho, ĥo, i, jo [...] [1], uzata i.a. kiel:
a)
FIZ (maj.) simbolo de ĵulo: J;
b)
KAL (min.) mallongigo de jaro: j;

Rim.: La duonvokaloj „j“ kaj „ŭ“ estas laŭ la elparola maniero vokaloj: ili estas farataj sen baro de la aerfluo. Sed ili rolas en la lingvo kiel konsonantoj. Ili estas ĉiam mallongaj, kaj neniam povas ricevi akcenton. Duonvokalo ĉiam aperas kune kun vera vokalo, kaj sin apogas al tiu vokalo en la elparolo PMEG.
VD:-j (finaĵo)


tradukoj

ĉeĥaj

~ a: J (joule).

francaj

~ a: Joule; ~ b: année; ~ : j (lettre).

slovakaj

~ a: J (joule).

fontoj

1. L. L. Zamenhof: Fundamento de Esperanto, Ekzercaro, § 1


ℛevo | datumprotekto | j1.xml | redakti... | traduki... | artikolversio: 1.16 2018/09/02 20:10:40