hutu/o hutuoserĉi 'hutuo' [hutu.0o] Iu el etno de bantuoj, formanta la plimulton de la enloĝantoj en Ruando kaj Burundo: post mortigo de prezidanto Ndadaye Mechior, demokratie elektita kaj la unua hutua prezidanto, […] tucioj prenis la povon, ne volante dividi ĝin kun hutuoj [1]; kiam finfine venos tago por funebri pri la milionoj, kiuj […] estis buĉitaj […] hutuoj, tucioj [2]. 1. Monato, Sabiyumva Jérémie: Survoje al paco, 2004/10, p. 82. Monato, Paŭl Peeraerts: Amara kromgusto, 2013/03, p. 5 angle: hutu beloruse: хуту, бахуту france: hutu germane: Hutu nederlande: hutu administraj notoj