hena/o PIV1 henaoserĉi 'henao' Wikipedia AV Majstro Lernu ViVo Wiktionary Tatoeba [hena.0o] [hena.0o.KOS] Pulvoro el sekigitaj folioj de kofero preparita por uzo kiel ŝminko kuprokolore tinkturanta harojn, ungojn, haŭton, populara kaj rigardata kiel sanfavora en Nordafriko: muelitaj kiel henao aŭ tritiko [1]. 1. Miguel de Cervantes Saavedra, trad. Fernando de Diego: La inĝenia hidalgo Don Quijote de la Mancha, parto 2a, ĉapitro 28a, p. 553a beloruse: хна ĉeĥe: hena france: henné (teinture) germane: Henna itale: henné (tintura) katalune: henna perse: حنا (گرد) portugale: hena ruse: хна slovake: hena ukraine: хна henaarboserĉi 'henaarbo' Wikipedia AV Majstro Lernu ViVo Wiktionary Tatoeba [hena.0arbo] [hena.0arbo.BOT] kofero beloruse: лаўсонія ĉine: 指甲花 [zhǐjiahuā] france: henné (arbre) itale: henné (pianta) katalune: alquena perse: حنا (درختچه) administraj notoj ~arbo: Mankas dua fontindiko. ~arbo: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.