gorgon/o ^PIV2

[gorgon.0o.MIT]
en:

Nomo de ĉiu el la tri grekaj diinoj: Meduzo, Eŭrialo kaj Steno, kiuj havis venenajn serpentojn anstataŭ haroj, flugilojn, ungegojn kaj kaninojn: Ĉu el la kapo de Gorgon’ penetris ⫽ Ŝtoniga sorĉo ĉiujn viajn membrojn [1]? „Kapo de l' gorgono“ [2], Asklepio lernis kiel revivigi mortintojn per uzo de la sango de serpenthara gorgono: la sango de la maldekstra flanko de la gorgono estis mortiga veneno, sed tiun de la dekstra flanko Asklepio uzis por revivigi mortintojn [3].

Rim.: Foje oni mise nomas gorgono nur Meduzon.