cenotaf/o V cenotafoserĉi 'cenotafo' [cenota.0o] [cenota.0o.ARKI] Tombosimila monumento memoriga pri mortinto: la malhonorigo preskaŭ ne tuŝis cenotafojn, t. e. falsajn tombojn, kun enterigitaj oferdonoj, sed sen mortinto [1]. 1. V. I. Ionesov: La formado de frupolitikaj rilatoj en la proto-baktria civilizacio de la bronza epoko, Scienca Revuo, 1994:2 (45), p. 9a-25a angle: cenotaph beloruse: кенатаф bulgare: кенотаф ĉeĥe: kenotaf ĉine: 和平紀念碑 [hépíngjìniànbēi] france: cénotaphe germane: Kenotaph (Scheingrab) greke: κενοτάφιο hispane: cenotafio hungare: kenotáfium, jelképes síremlék itale: cenotafio japane: 死者の記念碑 [ししゃのきねんひ], 慰霊碑 [いれいひ], 墓碑 [ぼひ] katalune: cenotafi nederlande: cenotaaf, leeg praalgraf pole: cenotaf portugale: cenotáfio ruse: кенотаф slovake: kenotaf, symbolický hrob ukraine: кенотаф administraj notoj