Brut/o Brutoserĉi 'Bruto' [brut1.0o] Alnomo de pluraj romiaj historiaj personoj, i.a. de unu el la murdistoj de Gajo Julio Cezaro: morta bato de la glav' de Bruto [1]! Mi prezentis Julion Cezaron, min mortigis Bruto en la Kapitolio ⫽ Li estis efektiva bruto, se li mortigis tian kapitalan bovidon [2]; Bruto erare supozas, ke la amaso komprenos liajn abstraktajn, principajn idealojn [3]. bruto1. Frederiko Schiller, trad. L. L. Zamenhof: La rabistoj, Akto Kvara2. William Shakespeare, trad. L. L. Zamenhof: Hamleto, Reĝido de Danujo, Hamleto3. Ivo Lapenna: Retoriko, Aldono angle: Brutus beloruse: Брут france: Brutus germane: Brutus japane: ブルートゥス, ブルータス nederlande: Brutus pole: Brutus administraj notoj