apologetik/o PIV1 apologetikoserĉi 'apologetiko' [apologetik.0o] (malofte) [apologetik.0o.REL] Doktrin-klarigo, orda demonstro kaj defendo de doktrino precipe religia; historie ofte tia literaturo kristana: lerninte versi en latino, ludi klavikordon, paroli pri falkado kun kavaliroj kaj pri apologetiko kun ĉefepiskopoj, […] ŝi revenis hejmen [1]; kutime, apologetiko diriĝas pri defendo de la kristana kredo, ĉar tiu nomo estas grekdevena kaj pere de la greka lingvo disvolviĝis tiu literatura teologia ĝenro [2]. apologio 1. G. García Márquez, trad. F. de Diego: Cent Jaroj da Soleco, 19922. E. Pauli: Enciklopedio simpozio, apologetiko, 1999-05 beloruse: апалягетыка france: apologétique (subst.) itale: apologetica (sost.) pole: apologetyka ukraine: апологетика administraj notoj