Aldoni tradukojn al ReVo:

apokop/o PVEF

apokopo

serĉi 'apokopo'
[apokop.0o]
en:
GRA
[apokop.0o.GRA]
en:
Forlaso de unu aŭ kelkaj silaboj en fino de vorto, ekzemple aŭt(omobil)o, fot(ografaĵ)o, tram(veturil)o: kelkaj retorikaj figuroj estas surbaze de la sonoj kaj morforlogio, – ekzemple aliteracio, apokopo [1]; infinitivoj, el vortoj latiniddevenaj, finiĝas per -a, -e, -i, kun apokopo de la originala fina -r: mira… (el mirar) ‘rigardi’, come (el comer) ‘manĝi’, drumi (el dormir kun metatezo) ‘dormi’ [2].
Rim.: Laŭ BL: Prefere diru finellaso.
1. Enciklopedio Simpozio, Figuro. Retorika... 2188
2. Esperanto kaj papiamento, Epitomo de la gramatiko, p. 385; el: Heroldo de Esperanto 63. 1987: 3 (1774), p. 1, 3; 415 (1775/76), p. 7.
angle:
apocope
beloruse:
апокапа
bulgare:
апокопа
ĉeĥe:
apokopa
france:
apocope
germane:
Apokope, Abfall eines Auslauts
hispane:
apócope
japane:
語尾音消失 [ごびおとしょうしつ]
katalune:
apòcope
nederlande:
apocope
perse:
حذف پایانی
pole:
apokopa
rumane:
apocopă
ruse:
апокопа, усечение
slovake:
apokopa, hlások (aut(omobilo)o), vynechanie slabík
ukraine:
апокопа, усікання (кінцевих звуків слова)

administraj notoj