Aldoni tradukojn al ReVo:

*17aÅ­toritat/o PV

aÅ­toritato  â†

serĉi 'aŭtoritato'
[auxtor1.0o]
en:
1.
[auxtor1.0o.morala]
en:
Spirita povo, influo, bazita sur respekto al la scioj, intelekto, saĝo, kompetento de koncerna persono aŭ institucio: li havas grandan aŭtoritaton inter siaj kolegoj pro sia kompetenteco; la tempo de la teoriaj juĝoj kaj de kliniĝado antaŭ ŝajnaj aŭtoritatoj jam de longe pasis [1]; en nia afero povas ekzisti nur aŭtoritateco moralaZ .
2.  â†
[auxtor1.0o.potenco]
en:
Potenco: kaj li donis al ili aŭtoritaton super malpuraj spiritoj [2]; aŭtoritato de regnestro, de leĝoj.
1. Zamenhof: Parolado antaÅ­ la 4a Kongreso Esperantista, Dresden, 1908-08-17
2. La Nova Testamento, S. Marko 6:7.
angle:
authority
beloruse:
1. аўтарытэт 2. улада
bretone:
aotrouniezh
ĉeĥe:
autorita
france:
autorité (pouvoir)
germane:
Autorität 1. natürliche Autorität 2. Macht
hispane:
autoridad
hungare:
1. tekintély, autoritás 2. hatalom, autoritás
itale:
1. autorità, autorevolezza 2. autorità
portugale:
autoridade
ruse:
1. авторитет, влияние 2. власть, компетенция

aÅ­toritata  â†

serĉi 'aŭtoritata'
[auxtor1.0a]
en:
1.
[auxtor1.0a.kompetenta]
en:
Estiminda, obeinda, havanta aŭtoritaton1: aŭtoritata personoZ , kelkaj famuloj favore rekomendis esperanton: ... la aŭtoritata lingvisto A. Meje (Meillet) kaj aliaj [3]; laŭ la opinio de aliaj personoj, kies juĝo en tiaj aferoj estas pli aŭtoritata ol miaZ ; okazas, ke tiaj homoj (inkluzive min) alprenas tonon aŭtoritatan, kvazaŭ ili havus ian ĉielan komision deklari, kio estas ĝusta kaj kio malĝusta BonaLingvo necesas ankaŭ legitimi la motivaron per citoj, per ekzemploj el aŭtoritataj fontoj [4]; aŭtoritata teksto, raporto.
2.
[auxtor1.0a.ordonpova]
en:
Deviga, posedanta aÅ­toritaton2: aÅ­toritata decido; aÅ­toritata tonoZ .
3. E. Lanti: Vortoj de k-do Lanti, Je la lumo de la sperto
4. J. Camacho: La liturgio de l' foiro, 1999
angle:
authoritative
beloruse:
1. аўтарытэтны 2. уладарны
bretone:
aotrouniek
ĉeĥe:
autoritativní
france:
autoritaire, compétent, qui fait autorité
germane:
1. autoritativ 2. autoritär
hebree:
סמכותי
hispane:
autoritario
hungare:
parancsoló, autoriter 1. tekintélyes, autoritatív
itale:
1. autorevole 2. autoritario
ruse:
1. авторитетный, влиятельный 2. властный

aÅ­toritatismo  â†

serĉi 'aŭtoritatismo'
[auxtor1.0ismo]
en:
[auxtor1.0ismo.POL]
en:
POL Regado per aŭtoritataj decidoj, pli ol per interparolo kaj kompromiso: en via lando ... la aŭtoritatismo estas hieraŭa memoro kaj hodiaŭa danĝero [5].
Rim.: Kontraste al diktatoreco politika aŭtoritatismo ne disponas pri ĉiurilataj povoj. Ĝi konsistas pliĝuste el tro drasta uzo de leĝe difinitaj povoj. [ĵv]
5. G. Steele: [hejmpaĝo], 2005
france:
autoritarisme

aÅ­toritatulo, aÅ­toritato

serĉi 'aŭtoritatulo'
serĉi 'aŭtoritato'
[auxtor1.0ulo]
en:
1.
[auxtor1.0ulo.kompetenta]
en:
Kompetentulo, fidinda eminentulo: ŝajnaj aŭtoritatojZ ; profesoro J.W. Hopkins (Yale Un.), tiutempe la plej granda aŭtoritatulo en fako de reptilioj [6].
2.
[auxtor1.0ulo.estro]
en:
Estro: spitaĝo (estas la) vivperiodo en la aĝo de ĉ. 2 ĝis 4 jaroj, kiam la infano ekzercas sin en mensa sendependeco per kontraŭstaro al la gepatroj kaj aliaj aŭtoritatuloj HejmVort ; ĉu vi volas ne timi aŭtoritatulon? [7].
angle:
authority figure
beloruse:
1. аўтарытэтная асоба 2. кіраўнік, уладар, прадстаўнік улады
bretone:
2. pennadurezh
france:
autorité (personne)
germane:
Autorität (als Person)
hebree:
בעל סמכות
itale:
autorità (persona)
ruse:
1. авторитетный человек 2. представитель власти, лицо наделённое властью

administraj notoj

~o: Mankas verkindiko en fonto.
~a: Mankas verkindiko en fonto.
~ulo, ~o: Mankas verkindiko en fonto.