blastul/o PIV1 blastuloserĉi 'blastulo' [blastul.0o] en: [blastul.0o.BIO] en: Embria stadio de plurĉelaj bestoj en formo de ĉela veziketo: la morulo transformiĝas laŭ kava sfero nomita blastulo, la apudmento de l' ĉeloj en la blastulo konsistas el vera teksaĵo [1]. Rim.: La nomo originas en la greka vorto βλαστός, t.e. ĝermo. 1. La deveno de l’Homo, p. 23 germane: Blastula itale: blastula malnovgreke: βλαστός ruse: Бластула administraj notoj